Hayat...
Zaman zaman sonuçsuz bir çırpınış, zaman zaman elimizi uzattığımızda tutabileceğimiz kadar yakın bir mutluluk olur karşımızda. Dünyaya gelişimizden itibaren bize sunulan şansların hangisini nasıl kullanacağımızı bilmesekte, geçen zaman sonrasında herşey netlik kazanır ve o anda gözlerimizdeki pırıltı kazanmış olmanın verdiği mutluluktan başka birşey değildir. Oysa ağlayarak başlar herkes ve tek amaç küçük bir tebessümle kapamaktır gözleri son olarak...
Nefes alabildiğimiz süre içerisinde ecellerini çaresiz ve fikirsizce bekleyenler arasında kendi ecelimizin kendi elimizde olduğunu düşünürüz nadiren. Yaşadığımızı düşündüğümüz zamanlar içerisinde karşılaştığımız umut kırıcı ve amaç yıkıcı olgular karşısında direnemeyip kendimiz için en son yol olan beyaz bayrağı çekişimiz, huzura kavuşmak için oynadığımız son kumardır. Fikirdaşlarımız tarafından alkışlandığımız zamanlar olur, çünkü bu sona varmamız büyük cesaret isteyen birşeydir. Ki bunu acizlik olarak algılayanlar da olabilir, kendileri hep güler oldukları için... Oysa biz dudaklarımızı biraz olsun birbirinden ayırmak için ne uğraşlar vermişizdir. Belki de başkalarının mutluluğunu sağlamak için çoğu kez kendimizi feda etmiş,gülmeyi mutlu insanlardan öğrenmişizdir. Kendi kendimize gülemeden,başkalarının mutluluğunu taklit ederek, sahte gülücükler saçarak etrafımıza... Ama kimse bilmez, gülerken ruhlarımızın nasıl da gözyaşlarının kalplerimize aktığını, kimse anlayamaz mutluluğumuzu ifade etmek için değil;kıskançlıktan, meraktan hatta mecburiyetten güldüğümüzü...
Bazen tükenmiş hisseder, pes etmek isteriz hayata karşı... Ama her seferinde döneriz, kaldığımız yerden devam etmek için. Küçükken biriktirdiğimiz umutlarımız belki de ileride eklenecek başkalarının olmasına da sebeptir. İşte, böyle bir sonuçla karşı karşıya kalırsak; geçmiş eşsizdir. Aksi taktirde ilerisi acıdan başka birşey getirmez.
Yaşamak lazım... Verilen şans kadar görmek etraftakileri, elinden geldiğince duyabilmek söylenenleri... Hep iyi olsa uzaklaşırsın, hep kötü olsa da... Gerçek artı ve eksi'dir. Sıkıca kenetlenir ve devam edersin. Renklerinle, sözlerinle, isteklerinle... Bir düş'tür hayat...
